تو می دانی چه شد که من ماندم و این همه سکوت؟
تو می دانی چه شد که من ماندم و این همه دلتنگی؟
تو می دانی چه شد که من ماندم و این همه نبودن ِ تو؟
تو می دانی چه شد که من ماندم و این همه سرگردانی؟
تو می دانی چرا هر چه این نگاه میبارد، این بغض سبک نمی شود؟
چقدر گفتم اینهمه بی نشان شدن دلتنگ ترم می کند؟
چقدر گفتم اینهمه زمزمه نبودن بیتاب ترم می کند؟
من گفتم اما تو باور نکردی
دلتنگ تر شدم
بیتاب تر شدم
بعد هم من ماندم و خودم
من ماندم و این همه فراموشی ِ گاه و بیگاهی که به نگاهت چنگ می اندازد
من ماندم و....
سلام...عالی..بود
یسر به من..بزن...
سلام . چطوری ؟
مطالب جالب توجهی مینویسی . سعی میکنم باز بیام .
عکس شناسنامت خیلی جالب و قابل تامله .
سری به من بزن و یه نکته یادت نره :هیچ وقت خودت رو ترین ندون . همیشه ترین تر از تو وجود داره . حتی کسی که داری میبینی و باورت نیشه که مثلا تنها تر از تو باشه .