چه قدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت گرفته
به جاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داده زل بزنی
و به جای اینکه لبریز کینه نفرت بشی ـ حس کنی هنوزم دوسش داری
چه قدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیوار تکه بدی که یـک بار زیر آوار غورورش همه وجودت له بشه
چه قدرسخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی
اما وقتی دیدیش هیچ چیز جز سلام نتونی بهش بگی
چه قدر سخته وقتی پشتـت بهشه دونه های اشک صورتت رو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی
تا نفهمه هنوز دوسش داری
چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگران ببینی
و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت زیر لب آروم بگی
گل من باغچه نو مبارک
سلام بی خیال 1روز به خودت میای میبینی حیف اشکی که ریخت و کسی قدرشو ندونست
حق با شماست...
چقدر حقیقی بود
سلام . دوست گرامی شما از درک خودتون و واقع بینیتان گفته اید .
اما انکه شما را درک نکرد و واقعیات برایش به نحو دیگری رقم خورد .... رخودت را از ان رها کن . اسیر بودن بد است .
هوا برای نفس کشیدن شاید کم نباشد
موفق باشید