بعدتر ، تو را در هر لیوانی که خالی میکردم میدیدم ، در هر پک ، در هر مات شدن به گوشه مبلی . 
طبیعت دوست داشتن همین است ، یا باید خیلی رام و احمق بود ، یا لاشی ، این طبیعتش بود و مقصرش هیچ ما نبودیم ...

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد