حالا که این جا را نمی خوانی ، با خیال راحت و فراغ بال و حال می نویسم که چه دلم برایت تنگ شده . برای آشپزخانه ای که دیگر تکرار نمی شود . برای قهوه ای که نوشیده نمی شود ، حتی بارانی که نمی بارد و شعری که دیگر توی هیچ بعد از ظهر پاییزی ، با صدای تو خوانده نمی شود